Leven met een stank? Technologie zou kunnen helpen

Milpitas, een welvarende stad in het technologiecentrum van Silicon Valley in Californië, heeft een geurprobleem.

Decennia lang hebben bewoners te maken gehad met stinkende geuren die uit industriële locaties kwamen, waaronder een stortplaats van 342 hectare.

“Toen ik hier voor het eerst kwam wonen, kon ik mijn raam ruim tien jaar niet opendoen”, zegt Chia-Ling Kong, een ingenieur bij een technologiebedrijf dat ongeveer een halve kilometer van de vuilstort woont.

Hoewel de zaken de afgelopen jaren beter zijn geworden, zegt Kong dat zij en haar buren nog steeds te kampen hebben met ongeveer “twee tot drie uur stank per dag”.

Misschien passend bij Silicon Valley, vestigt de gemeenschap haar hoop op technologie.

De exploitanten van de stortplaats op Newby Island hebben van de lokale autoriteiten de opdracht gekregen om drones te gebruiken en monitoren te installeren om systematisch de chemicaliën op te sporen en te meten die verantwoordelijk zijn voor slechte geuren. Ze hebben ook de opdracht gekregen om de inzameling van stortgassen die verantwoordelijk zijn voor geuren te automatiseren.

Kong is optimistisch dat een datagedreven aanpak een verschil zal maken. “Hopelijk wordt het dankzij deze continue monitoring gemakkelijker om problemen op te sporen op het moment dat deze zich voordoen.”

De exploitanten van de stortplaats zeggen dat ze zich inzetten voor een veilige exploitatie en bescherming van de luchtkwaliteit.

Net als in Milpitas, waar Kong deel uitmaakt van een burgercampagne tegen de geuren, blazen gemeenschappen over de hele wereld een stank op over slechte geuren die het dagelijkse leven zuur maken. Soms is een vuilstortplaats de schuldige, maar ook een rioolwaterzuiveringsinstallatie of een stinkende fabriek.

Wanneer de klachten zich opstapelen, is het oplossen ervan niet altijd eenvoudig. Veel landen hebben geen regelgeving die voorschrijft hoe geurtjes moeten worden bestreden.

In de VS reguleert de Environmental Protection Agency bijvoorbeeld niet dat omgevingsgeuren een vervuilende stof zijn. Dit laat staten en lokale overheden de verantwoordelijkheid voor de kwestie over.

Stedelijke wildgroei is vaak een deel van het probleem, waardoor gemeenschappen dichter bij stinkende faciliteiten komen te staan ​​die historisch gezien misschien op afstand werden gehouden.

Hierdoor ontstaat er meer vraag naar technologieën om geuren te monitoren en te voorkomen. Geurconsulent Michel Bull zegt dat mensen zich steeds meer zorgen maken over de stank in de buurt.

“Je krijgt ontwikkelingen die dichter bij geurprocessen worden gebouwd… naarmate land waardevoller is geworden, vindt er ook opvulling plaats”, zegt Bull. Hij spreekt over zijn ervaringen in Groot-Brittannië, maar in veel delen van de wereld is het een soortgelijk verhaal.