De motoronderdelen die ’tegen de wetten van het universum vechten’

Elke keer dat u vliegt, vindt er een buitengewoon staaltje uithoudingsvermogen plaats in de motoren van het vliegtuig.

Aan het zicht onttrokken in de slanke buitenste gondel bevinden zich honderden kleine turbinebladen die enorme mechanische spanningen en temperaturen van boven de 1500 graden Celsius kunnen weerstaan.

Het is een waar technisch wonder. En deze winterharde messen zijn niet uit hun materiaal gebeeldhouwd of gesneden – ze zijn gegroeid.

In de jaren zestig bedachten ingenieurs hoe ze een gesmolten metaallegering konden nemen, deze in de vorm van een turbineblad konden gieten en deze vervolgens gedurende een paar uur heel voorzichtig van het ene uiteinde naar het andere konden afkoelen. Tijdens dit proces van geleidelijke, delicate stolling vormt zich een enkel kristal of een korrel metaallegering.

Alsof je van een kopje water één grote sneeuwvlok maakt, naar eigen ontwerp, in plaats van een mini-sneeuwstorm van vele kleinere sneeuwvlokken.

“Het is zo ingewikkeld als de productie maar kan zijn”, zegt Ben Fifoot, productieingenieur bij Rolls-Royce, een bedrijf dat turbinebladen maakt in Groot-Brittannië. “Het is een echte motivator om ’s ochtends uit bed te komen.”

Slechts een handvol bedrijven over de hele wereld kan deze monokristallijne turbinebladen produceren, en het proces is in slechts vijf landen, waaronder de VS en Groot-Brittannië, van begin tot eind geperfectioneerd. Motorfabrikanten strijden voortdurend om toegang tot de technologie.

Rolls-Royce, GE en het Franse Safran behoren tot de weinige bedrijven die het proces hebben geperfectioneerd.