Makelaar Mandy: ‘We hadden gebeest als wilde dieren. Nog steeds kan ik niet pijnloos zitten’

Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.

Maandag 2 november

In mijn tas zit een tandenborstel die ik niet zelf heb gekocht.
Ik zie hem wanneer ik op kantoor mijn agenda zoek en moet onmiddellijk weer glimlachen.

Iets geboekt

Vrijdag had ik nog een kort moment, misschien een flits, gedacht dat Tijn terugging naar Erwin.
Hij had met dat papieren tasje op zijn schoot gezeten terwijl ik mijn laatste mail verstuurde. Ik maakte drie tikfouten in een zin en toen ik mijn laptop dichtklapte, keek ik hem recht aan.
‘Wij?’
Hij stond op.
‘Heb je morgen echt niets?’
‘Nee. Tijn, wat is er?’
‘Ik heb iets geboekt.’

Ik bleef naar hem kijken.
‘Voor ons. Een hotel. Eén nacht.’
Mijn schouders zakten.
‘Een hotel?’
‘En.’
‘Dus je hebt niets stoms gedaan?’
Zijn gezicht veranderde.
‘Dat hoop ik niet.’

Tasje

Ik sloeg mijn handen voor mijn ogen.
‘Je zei dat je het misschien niet had moeten doen.’
‘Omdat jij misschien liever thuis wilde blijven.’
‘Ik dacht dat je iets verschrikkelijks ging vertellen.’

Hij zette het tasje op mijn bureau en vouwde het open.
Een tandenborstel. Een klein tubetje tandpasta. Demakeup-doekjes. Een zwart slipje.
Ik pakte het slipje op.
‘Voor het geval je eerst naar huis wilde voor schoon ondergoed,’ zei hij.
Ik hield het voor me.
‘Hoe weet jij mijn maat?’
‘Ik heb weleens iets van je uitgetrokken.’
Toen moest ik zo hard lachen dat hij eindelijk ook ontspande.
We reden met mijn Toyota. Hij wees de weg, ik vroeg vier keer waar we heen gingen en kreeg vier keer geen antwoord.

Allemaal geregeld

Uiteindelijk sloegen we een grindpad op, langs bomen waar nog maar weinig blad aan hing.
Het hotel was klein. Een oude villa, warm licht achter de ramen. Bij de receptie stond een schaal met mandarijnen.
Boven deed hij onze kamer open. Ik zag een groot bed, een bad achter een halfhoog muurtje en openslaande deuren naar een donker terras.
‘Er is ook ontbijt,’ zei hij.
Ik zette mijn tas neer.
‘Heb je dit allemaal vandaag geregeld?’
‘Gisteren.’

Tijn had dit beslist nadat ik goudeerlijk had verteld dat mijn sexy ex voor mijn neus had gestaan en ik even had moeten nadenken voordat ik hem wegstuurde.
Ik draaide me naar hem om.
‘Kom eens hier.’ Ik kuste hem. Mijn jas had ik nog aan en zijn handen zaten er al onder voordat we de kamerdeur op slot hadden gedaan. We moesten allebei lachen.
‘Eerst je jas uit,’ mompelde hij.
‘Je hebt me hier net binnengebracht. Mag ik even bijkomen?’
Hij hielp me uit de mouwen en hing de jas keurig weg.
De rest van mijn kleding volgde al snel.
Het matras was zacht en veerde mee.

Slecht

Later lag ik tegen hem aan en luisterde naar het water dat in het bad stroomde. Zijn vingers gleden gedachteloos langs mijn arm. Ik had trek, dorst en absoluut geen behoefte om ergens anders te zijn.
‘Dit had je vaker mogen doen,’ zei ik.
‘Ik zal het klachtenformulier straks halen.’
Ik beet zacht in zijn schouder.
Hij draaide zich naar me toe.
Van dat bad kwam voorlopig niets.

Deze man was perfect

Zaterdagochtend werden we wakker van iemand die buiten met een bladblazer de stapels prachtig rode bladeren wegblies. Ik lag met mijn gezicht half onder zijn kussen en zijn arm zwaar over mijn middel.
‘Hoe laat is het?’
Hij keek.
‘Nog tijd.’
‘Voor ontbijt?’
Hij trok het kussen onder mijn hoofd vandaan en kuste mijn borsten.

Aan tafel zat hij tegenover me met vochtig haar en een pietepeuterig streepje tandpasta bij zijn mond. Ik veegde het weg met mijn duim.
‘Wat?’ vroeg hij toen ik bleef kijken.
‘Niets.’
Alleen dat ik hem wilde houden. Deze man, die een slipje voor me kocht en vergat zijn eigen oplader mee te nemen. Die me liet lachen en me daarna met één blik weer stil kreeg. We hadden gebeest als wilde dieren. Nog steeds kan ik niet pijnloos zitten. Tijn had me letterlijk al zijn kunstjes laten zien. Hij had mijn lichaam liefgehad. Gezoend. Gestreeld. Gemasseerd en van binnen en van buiten tot zich genomen. Mijn gezicht werd in het kussen gedrukt. Het had zijn onderlichaam gezoend. Alles hadden we gedaan. Deze man was perfect. Is perfect. En mijn hemel, alle kriebels zijn weer terug, maar dan duizendmiljoen keer erger dan ik ooit voelde.

Schraal en verliefd

Nu haal ik op kantoor de tandenborstel uit mijn tas.
Mijn telefoon licht op.
Goed geslapen?
Ik ga zitten. Voel weer de schraalheid. De pijn. Het genot. De bevrediging.
Mijn eigen bed heeft een ernstig gebrek.
Te klein?
Jij ligt er niet in.
Zijn antwoord laat even op zich wachten.
Daar kunnen we iets aan doen.
Ik lees het twee keer.
Dan gaat de werktelefoon en meld ik me met Deur & Dam, klaar voor een nieuwe werkweek. Want schraal en verliefd of niet: er moet geld verdiend worden.

Saskia

Wist je dat je Mandy’s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste ‘scharrels’. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan – al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?

Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook in Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Mandy (33) werkt als makelaar in een middelgrote stad en is kersvers single. Na de eerste paar zware weken vol verdriet, klimt ze langzaam weer op.

Volg Mandy’s avonturen van maandag t/m vrijdag