Eveline: ‘We vragen ons weleens af hoe het verder moet met onze chambres d’hôtes nu ik ziek ben’

In Vriendin deelt ze elke week hoe het ervoor staat.

Enkel aanschuiven

Het idee ontstond ooit bij een andere B&B. Als kookfreaks boekten we daar een arrangement waarbij het avondeten was inbegrepen. Emiel en ik genoten. Geen afwas. Geen boodschappen doen. We hoefden geen servetten te strijken. Het was enkel aanschuiven. Proeven. En elkaar zwijmelend aankijken bij kaarslicht.

We genoten tot op het bot. Toch dacht ik af en toe: hmmm… zelf zou ik dit iets zouter hebben gemaakt. En dat vlees mocht wel wat zachter in huize Villa Verte. Het bracht ons op ideeën en dus organiseerden wij onze ‘Proeverijdagen’: vijf nachten logies, ontbijt en diner. Iedereen trekt overdag zijn eigen plan, maar ’s avonds eten we samen. Minimaal vier gangen en alles zelf gekookt, tot en met de brownies bij de koffie. Dit jaar organiseerden we eind oktober onze tweede Villa Verte Proeverijdagen. Al bij aankomst voelden we: dit wordt een fijne week.

Goede week

De welkomstborrel lukte prima in onze tuin. Blije Wickie rende rondjes, Emiel zigzagde met een tray flûtes door het gras en ik hobbelde erachteraan met een fles champagne en truffellikeur. In de avondzon vertelden we over de lekkernijen uit ‘onze’ Limousin. De kersen. De kastanjes. En de truffels, die vroeger met varkens werden opgespoord en tegenwoordig met honden. We proostten met ‘kir de truffes’ op een goede week. En een goede week werd het.

Emiel en ik vragen ons weleens af hoe het verder moet met onze chambres d’hôtes nu ik ziek ben. Onze gedachten wiebelen van uiterst links naar helemaal rechts. Soms denken we aan verkopen. Dan weer willen we graag blijven. We houden zo van ons huis. De enorme tuin. De sfeer. De gasten die blijven terugkomen. De bekende koppies. Het verwennen. Het zit in ons bloed. Na elke positieve recensie geven we elkaar weer een high five. We did it!

‘Samen doen’

En ergens in het midden van die gedachten knettert de oplossing ‘samen doen’. Misschien vinden we een leuk ander stel dat 80% van de B&B gaat draaien. Wij helpen met vakanties, vrije dagen of extra drukte. Zo houden we onze vaste gasten en daarmee ook ons werkplezier. Zou dat een oplossing zijn? Het zijn zware gesprekken die we deze week het liefst spontaan vergaten.

Gesloopt en dankbaar

Ik woonde praktisch in de keuken waar ik met mixer, gardes, schuimspaan en ander zwaar materieel in de weer was. Ik maakte kaneelmerengues. Bonbons. Uiensoep. Schelvis. Gestoofde procureur. Vanillecrème en een frisse mousse van paprika. Mijn kookschort zat vol vlekken. Het tafelkleed elke avond toen we opruimden ook. Maar wat een genot. Wat een lachsalvo’s aan tafel. Gezelligheid, mooie gesprekken en goede wijn. Met een brok in onze keel namen we afscheid van onze nieuwe vrienden en vriendinnen. Gesloopt. En dankbaar als een stel volgevreten muizen, want ook de Franse kazen waren verorberd. Maar even rusten zat er niet in: volgende week volgt proefweek twee!

P.S. Op vrijdag 6 november koken de chefs van restaurant De Eetkaamer in Uden mijn recepten bij Villa Verte on Tour. Proef het Franse leven. Geef je op!

Meer Vriendin? Volg ons op Facebook in Instagram. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief.

Eveline (52) en haar partner Emiel raken op vakantie betoverd door een veel te vervallen villa. Na lang twijfelen besluiten ze dat hun toekomst in Frankrijk ligt. Dat betekent wel dat er enorm veel op ze afkomt.

Volg Eveline haar verhalen